maandag 20 december 2021

20 december 2016, 5 jaar geleden


Het is vandaag 5 jaar geleden dat Peter promoveerde tot Doctor in de Psychologie  met zijn proefschrift "Implicit Motives and Decision Making: Mechanism and Application".

Een paar maanden daarvoor  was hem verteld dat hij vanwege de geconstateerde hersentumor moest gaan denken in maanden. Hij wilde zo graag door met zijn promoveren en was al zo ver dat hij op 20 december 2016, 3 jaar nadat hij als promovendus was begonnen bij de Universiteit Utrecht, zijn grootste wens kon waarmaken. 26 jaar en had gehoopt nog een heel leven en carri√®re voor zich te hebben. 


"All we have to decide is what to do with the time that is given us. " 

( een quote van J.R.R. Tolkien , Fellowship of the Ring)  zo toepasselijk voor in zijn proefschrift.

We zijn als ouders en broer zo trots op hem.  We missen hem.



Als cadeau kreeg Peter veel chocolade en boeken. Hij had collega's gezegd dat net als in Harry Potter chocolade het beste medicijn was. 



Laatst stonf op Fb van de vereniging Ouders van Overleden Kinderen ( OOK) een artikel over wat men zoal doet in de feestmaand om hun overleden kind te herinneren. 

Veel reacties waren iets bij de foto plaatsen omdat dat vaak het plekje in huis is waar men de band met het overleden kind kan uitbeelden.

Dat leek mij een mooi idee. Peter had wel vaker voor Sinterklaas zijn naam in chocoladeletters gekregen om dat hij dat op zijn verlanglijstje had staan.

Daarom voor deze Sinterklaas dan zijn naam maar met zijn titel er bij in chocoladeletters.voor de foto bij zijn foto 


Net als op het aankondigingenbord in het Academie gebouw van de Universiteit Utrecht op de mooiste dag van zijn leven.

 

donderdag 16 december 2021

Koopvaardij Strepen


Koopvaardij Strepen
50 x 50 cm, 2021

thema: Strepen voor  www.de-uitdaging.blogspot.com 

Lang geleden vaarde ik mee met mijn man. Hij vaarde op grote Nederlandse koopvaardijschepen zoals containerschepen van 250 m lang. Daar droeg men de gehele dag een uniform. Met, als men in een warm gebied was, op korte mouwen overhemden epauletten met strepen. De rang aan boord werd weergegeven met het aantal gouddraadband / strepen op een aanhaakbaar epaulet. 
De term op je strepen staan komt hier vandaan. 
Op de 1e reis die ik mee mocht voor een half jaar waren er 2 parkieten aan boord. Ze woonden ieder in een hut een half jaar bij diegene die voor hun wilde zorgen.  S'avonds ontmoeten ze elkaar in de bar. 
Zo kreeg ik "Kareltje" voor een half jaar . Een hele tamme parkiet die overdag ook los was in onze hut en graag mee keek met waar ik mee bezig was. Vooral de speldendoos en lepeltjes van het bureau gooien was favoriet. En mee naar de bar op de schouder en dan tegen mijn oorbellen kletsen. en overvliegen naar de epauletten op de schouders van de mannen.


Voor deze quilt met het thema Strepen  een ondergrond van witte stof met daarop de kooispijlen in wit glanzend biasband opgevuld met acryl draden. en daar onder eerst grijs biasband als schaduwstrepen op de muur. In de onderhoeken waar de overhemddelen weinig door gequilt worden heb ik de ondergrond wel diagonaal gequilt zodat de quilt recht zal hangen aan de onderkant. Quilten is vooruit zien.


De epauletten zijn (in perspectief ) van zwaar vilt met gordijnhaken op een origineel "Detemeijer - Amsterdam" uniform overhemd gezet. Het overhemd is nog van de uniformen van mijn man. Hiervan het achterpand door midden geknipt en de linkerhelft rechts en de rechterhelft links op de ondergrond gequilt. De rechter epaulet is de rang van 5e scheepswerktuigkundig officier en de linker van 4e scheepswerktuigkundige. De rangen die Paul had tijdens zijn scheepvaartcarrière


De parkieten zijn machinaal geborduurd op een zelfgeverfde katoen. Parkieten hebben een streeppatroon op hun verendek.



Daarna zijn de textiele parkieten op de epauletten gequilt met bovenaan een laagje fiberfill er onder.



Foto hieronder van Kareltje, een schattige en slimme parkiet.  Later hebben we thuis ook een  "Kareltje" gehad en nog wat andere parkieten maar zo tam als deze was er geen 1. Na ons zou de 4e stuurman de zorg overnemen maar midden op de Indische oceaan was hij vergeten dat hij Kareltje op zijn schouder had toen hij aan dek ging. Wind vlaag en weg was de parkiet. Half jaar later ging het schip de Nedlloyd Honshu naar de sloop dus wat er anders van de parkiet was geworden weet ik niet. Had ik hem toch maar in een doosje mee naar huis genomen. Maar ja wij moesten uit Mombasa, Kenia naar huis vliegen dus dat was ook niets geworden. Trouwens de naam Kareltje kwam omdat alle kakkerlakken aan boord ook Kareltje heten.



Op zoek naar foto's met de strepen op de schouders: 

Rechts staat Paul bij aankomst Rotterdam op de Nedlloyd Houtman aan dek terwijl ik hem op wacht op de kade.


De Nedlloyd Houtman en een zusterschip kwamen elkaar bij Singapore op zee tegen en daarvoor was een helikopter uitgenodigd dit te filmen en fotograferen. Daarbij werden ook close ups gemaakt waaronder deze van de stuurlui en hoofdwtk en  in overalls  de 4e en 5e wtk. Paul staat het meest links. 


Verjaardagsfeestje in de lounge van de Kapitein aan boord van de Nedlloyd Rochester. Zomer 1984. De stuurmannen en scheepswerktuigkundigen in zomeruniform, met epauletten en lange kniekousen, matrozen in vrije-tijds kleding zoals dat ging bij de Nederlandse koopvaardij. Zelfgemaakte slingers van wc papier gekleurd met voedselkleurstoffen.