donderdag 4 juni 2020

Zilveren suikertang, 75 jaar familieverhaal


 Zilveren suiker,tang, 75 jaar familieverhaal
quilt, 50 x 50 cm

Voor het thema "75 jaar bevrijding"van de Artquiltgroep  www.de-uitdaging.blogspot.com  moest ik denken aan het verhaal van mijn moeders familie. Hoe blij ze waren nadat de Britse  49ste  (West Riding) Infanterie Divisie Hilversum had bevrijd.  De naam van deze bevrijders was The Polar Bears en ze zijn 75 jaar na de bevrijding met een standbeeld van een ijsbeer herdacht voor Hotel Gooiland. Door Coronatijd een zeer kleine 5 mei viering en herdenking.

Mijn opa ( Lodewijk van de Velden,  ( 13 - 8 - 1896 / 10-7-1963 ) had een rol gespeeld in het verzet en mocht als dank daarvoor bij Koningin Wilhelmina op de thee komen. Dat was voor hem een eervolle gebeurtenis die indruk maakte. Mijn oma vertelde mij dat hij thee kreeg en dat Wilhelmina zelf met een zilveren suikertang een suikerklontje in zijn kopje deed. Ik was nog te jong om het van hem zelf te horen. Hij overleed toen ik 5 jaar was.
Dat de suikertang speciaal was blijkt wel uit het verhaal dat mijn oma vertelde. Dat hij voor haar net zo'n zilveren suikertang had gekocht als dank voor haar bijstaan van hem in zijn werk voor het ondergrondse verzet. Dat was zeker niet zonder gevaar voor eigen leven en de rest van de familie geweest. Opa had menigmaal dingen gedaan waardoor hij weken moest onderduiken. Soms op zolder van het postkantoor waar hij dan op afgesproken tijden even zijn gezicht voor het raam liet zien omdat mijn moeder hem graag toch even wilde zien Hij was postbode maar bezorgde dus ook bonboekjes en identiteitsbewijzen. En nog veel wat voor mij onbekend is gebleven.


De suikertang  werd nog lang gebruikt en stond op het dienblad op het dressoir. tot mijn oma hem toch kwijt was. Mysterieus verdwenen. Ook na het opruimen van mijn oma 's huis in 1976 hebben we de suikertang niet meer gevonden. Mijn opa kreeg ook een Penning in een mooi doosje. Heeft ook nog jaren in de kast bij mijn moeder gestaan. Bij het opruimen van mijn moeders huis heb ik die niet meer terug gevonden.
De verhalen van onderduikers helpen, verzetskranten vervoeren en nog veel meer vertelde ook mijn moeder (1929) die actief haar vader hielp.Verstopt in haar kleren of onderin een poppenwagen gingen ze samen op pad.


De quilt is opgebouwd door een deel uit een zelfgeverfde lap katoen te combineren met een grasgroene stof. De locatie is de tuin van Wilhelmina, die als een standbeeld / rots in de branding symbool staat voor de strijd tegen de Duitse bezetter. Op de tafel  van een ander deel van die lap staat geborduurd het theeservies met de pot met suikerklontjes met die zilveren suikertang.
De 3 personen staan voor de mensen van het verzet. Van het verhaal weet ik niet over met hoeveel mensen ze er waren en waar het was. Eigenlijk altijd gedacht dat het op paleis Soestdijk was omdat dat het dichts bij ons is. Maar ik kan niets vinden over deze gebeurtenis.
Rechter figuur kan mijn opa zijn, tegen die tijd al iets kalend. rechts boven de graven en de woorden stilte en vrede voor wat altijd verbonden blijft met de bevrijding de dodenherdenking


Wilhelmina zoals ze vaak in standbeelden en op foto's overkomt. Strak recht gerugd en met hoed.
Zo heb ik nu ook bij wijze van spreke een hoed voor royalty gemaakt net als Harry Scheltens echt deed voor Koningin Beatrix. Hij was mijn docent op de Leraren Opleiding Textiele Werkvormen.
Het mantelpak en de hoed zijn van tweedstof. De bontkraag is gemaakt van diagonaal genomen tweedstof in 3 op elkaar genaaide stroken stof in een kwartcirkel vastgenaaid. En dat dan weer uitgerafeld.


 Bevrijdingsdag Feestelijkheden van medaille lint en tule en geborduurde letters.

  r
Rechts boven de vormen van graven en grafstenen. Met daaronder de woorden (geborduurd in zilver) STILTE en VERDRIET voor wat altijd verbonden blijft met de bevrijding de Dodenherdenking.

De link met de The Polar Bears is hier dat er op 10 mei 1945 10 man overleed aan de gevolgen van een explosie. Een Duitser gooide een mijn op een stapel explosieven waarbij deze militairen stierven. Ze zijn in Hilversum begraven op een ere plek op de Noorderbegraafplaats  met nog een aantal die in de weken er na om zijn gekomen door Duitse soldaten.

Hieronder: Foto afdruk van de foto uit de krant in Hilversum. De intocht van de The Polar Bears op 7 mei 1945 met onder de details.



 tussen de toeschouwers bij pijltje mijn opa


Dame rechts met handtas mijn oma

vooraan met strik in haar (en afgezakte sokken) mijn moeder.

dinsdag 14 april 2020

Foto Gedenkplekje Peter in Nabij, Kwartaalblad voor Ouders Overleden Kind, april 2020



In het blad van de vereniging Ouders van een Overleden Kind (OOK) stond een oproep om een foto en tekst in te sturen over de gedenkplek in huis voor een overleden kind.
In het april 2020 nummer staan op 16 pagina's de inzendingen van ouders / lotgenoten

Mijn inzending:
Onze zoon Peter Stoeckart (01/03/1990-28/09/2017) stierf bij ons thuis in het ziekenhuisbed naast deze plek. De kast waar hij zijn nog te lezen boeken had staan met daarnaast zijn boek van zijn promoveren. Peter stierf toen hij 27 jaar oud,was , 15 maanden na het constateren van een graad 4 hersentumor. Van de ene op de andere dag zag zijn en ons leven er anders uit. "Ga doen wat je leuk vindt " zette hij om in het promoveren in de psychologie. Onderzoek naar wat mensen onderbewust doen en denken. Zijn grote passie. Nu staat er zijn foto, zijn motto van zijn scriptie die wij als dankkaart gebruikt hebben. Mini cricketbats van zijn kamer en daarachter de voorkant van de rouwkaart. Foto van de quilt die ik had gemaakt naar aanleiding van zijn promoveren.

Marjo Stoeckart, zijn moeder



De Foto
Voor de boeken op de bovenste plank staat de "statie foto" die elke promovendus van de Universiteit van Utrecht zal hebben. De foto van promovendus met para nimfen en professor en co- promotors en professoren die betrokken zijn bij de beoordeling van een scriptie.op de trap van het Academiegebouw. Zo trots zijn we op Peter dat dit hem gelukt is ook al wist hij dat hij moest gaan denken in maanden. De behandeling in de VU MC kon de snelle groei niet stoppen. Het was de mooiste dag van zijn leven en dat was zo goed te zien.
De linker foto is van onze zoons samen lezend en grappen makend in de tent.
Onderste plank de foto van Peter, gemaakt door fotograaf op zijn werk (UvU) voor de website van werknemers voor het toen komende studiejaar, 1 maand voor hij ziek bleek. Peter hield niet van op de foto gaan maar deze fotograaf had een mooie serie van hem gemaakt vond hij zelf.
De mini cricketbat naast de bedankkaart met zijn motto van zijn scriptie:

All we have to decide is 
what to do with the time that is given us

(J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring)

Daarachter: De ingelijste rouwkaart met de foto van de quilt die ik voor Peter had gemaakt voor het thema "Stilleven" van Artquiltgroep De-Uitdaging. Een textiel stilleven van zijn Bachelor, Master en promoveer kokers en tekst met een stapel van zijn scriptieboeken op een tafel met laken met logo van de UvU. en er naast de foto van zijn laatste reis met daarop het gedicht:

Those we love don"t go away
They walk beside us every day
Unseen, unheard, but always near
Still loved, still missed and very dear






dinsdag 10 maart 2020

DNA Manipulatie


DNA Manipulatie
Quilt, 40 x 60 cm , maart 2020

Een dag na het lezen dat het nieuwe thema voor De-Uitdaging is   "Spelen met letters" zag ik een documentaire op de BBC over DNA Hierin werd getoond hoe DNA wordt weergegeven.
Niet alleen in 3D model maar ook uitgeschreven in pagina's vol lettercombinaties van de letters C,  A. T  en G.  En dan hoor je dat het eens mogelijk is om als je je DNA hebt laten onderzoeken je daar een ingreep in zou kunnen doen om ernstige ziekte te voorkomen Tja en dat zet je aan het denken.
(Wat als Peter dat had gekund zou hij dat hebben gedaan? Zou ik dat durven ? )


DNA als 3D schaalmodel heeft een mooie vorm als linten draait het om elkaar en zijn met aminozuren aan elkaar verbonden. 
Daarvoor heb ik een ondergrond van uit elkaar gedraaide draadjes smyrnawol op 2 lagen stevig katoen gelegd. Afgedekt met een bijna transparante  organza. Dit is horizontaal machinaal gequilt.


De verticale delen zijn blauw biasband op de hand vastgenaaid terwijl de met tapijtwol om elkaar getwijnde draden in 2 kleuren daartussen los van de ondergrond zijn bevestigd.


Het manipuleren van DNA gebeurt met een soort knippen in de slierten lettercombinaties.
Men kan een deel weghalen en / of een stuk tussen zetten.


Dit heb ik ook gedaan  op 2 meter sliert groen organza met metalen randen heb ik de letters C  A
en daaronder T  G  geborduurd met de naaimachine. Deze groene sliert heb ik weer in de dubbele Helix vorm op de ondergrond bevestigd met bij de (kartel) schaar een knip er in met 2 opstaande randen en een nieuw stuk er bij hangend. Op de zelfde hoogte links( onderste foto) is de Helix vorm geknipt en weer aan elkaar genaaid. 



maandag 9 december 2019

Indian Summer Colours


Indian Summer Colours 
50 x 50 cm , 2019

Bij dit thema voor www.de-uitdaging.blogspot.com  moest ik denken aan warme dagen als je het al niet meer verwacht.
Zelfgeverfde stroken katoen van een eerder project (oranje verven met puur rood en geel) als basis voor deze Indian Summer. Dit project staat beschreven in mijn artikel " Verven van verschillende stoffen in 1 kleur " in het Quiltersgilde blad " QuiltNieuws"nr 127.
Ook de zon, de cirkel van badstof was van dat project waar ik allerlei materialen textiel had geverfd. Strookjes lichtblauwe tule voor een zweem van lucht genaaid op de hoogte van de zon.


Daarna met tule en organza van warm goud naar kastanje bruin en mosgroen flarden gemaakt die deels machinaal en handgequilt zijn. Toen wat goudband geknipt als zonnestralen en daar over nog weer een laag mosgroen flarden  tule


zaterdag 7 september 2019

Treurwilgen aan waterkant


Treurwilgen aan waterkant
quilt 30 x 70 cm, 2019

Bij het thema dacht ik direct aan de stofstaaltjes grof linnen die ik had gekregen. 
De tinten zouden mooi wilgen kunnen worden. Want de rafelige draden leken wel op de bladerenslierten aan de takken van de treurwilg.


Deze treurwilg zie ik al jaren omdat hij vlak bij het cricketveld staat, hier in vol zomerblad.


De dikke linnen heb ik uitgerafeld en de draden tussen 2 lichtgrijze organza gelegd in boomstamvorm. Dit machinaal door gestikt . Dat verschoof veel maar uiteindelijk met draden er weer met de hand op genaaid werd het de structuur van wilgenstammen.
Voor de takken zijn de draden in verschillende tinten groen en grijs allemaal op de hand vastgenaaid om de draperingen te krijgen zoals ik het wilde.



Foto hierboven: Het grove linnen in lap en draden

Hieronder detail van de ruimte tussen 2 bomen, Ik heb meerdere lagen groene organza over de ondergrond gelegd en steeds  laag voor laag in contour om de boomkruin een laag weg geknipt om verschillende nuances in de kleur groen te krijgen. Daarna handgequilt.


Water is van donkerbruine en gemeleerd donkergroene velours, machinaal gequilt.
Achterkant quilt om het handquiltwerk te laten zien. Label en ophangtunnel moeten nog.


vrijdag 28 juni 2019

Quilts en wedstrijd Vreemde Vogel weer thuis van Textiel Festival Weerribben 2019


Quilts voor De-Uitdaging thuis aan de wand

( Thema Stilleven: P.F. Stoeckart hangt daar altijd)

Het Textiel Festival Weerribben zit er weer op. De-Uitdaging was uitgenodigd om mee te doen aan dit fantastische Textiel Festival en had de expositie van 9 thema's in de PKN Kerk in Oldemarkt. 
Het was 1 dag opbouwen en 3 dagen genieten van de reacties van de bezoekers aan dit leuke en gevarieerde TFW. Ook was er een wedstrijd " Vreemde Vogels - Pronken met andermans Veren"


Daar deed mijn  "Meeuw met Designer jas" mee. Een 50 cm hoog uit alleen textiel 3D object.
In volgende blog vertel ik over de making off van de Meeuw in Designer jas.


De-Uitdaging expositie werd de hele dag goed bezocht en de bezoekers begonnen vaak vragen te stellen over de achtergrond van de quilts. De reacties waren leuk, aardig en soms ontroerend.
Zondags werd er een kerkdienst gehouden waarin de thema's en de quilts besproken werden.
Uit het vooraf - gesprek met de dominee bleek dat een aantal van mijn quilts daar voor waren uitgekozen. ( o.a. die van de thema's Schaduw, Lentegroen en Geluk)
Deze hebben ook te maken met de afgelopen tijd van zorgen en rouw om Peter, onze zoon. Die quilts werden door meer mensen benoemd in de gesprekken met betrekking tot eigen ervaringen. Soms zonder dat men de korte tekst bij de quilts gelezen had.
Mijn verhaal bij de quilts is op het blog te lezen via de lijst van labels aan de rechterkant.


Thema GELUK
Toppunt van Geluk
(links midden)


thema SCHADUW
Schaduw die ik mee draag
(rechts boven)


Thema WINTER
Sneeuwverven
( midden)


Thema LENTEGROEN met 10 % andere kleur
Lente
(links onder)


Thema GRAFFITTI
Peace Graffitti
( links onder)


Thema GROETEN UIT....
Groeten uit..Hilversum
(rechts onder)

 
Thema KNOOP
Wereldse Knopen
( 2e rij rechts midden)


 Thema MODERNE ARCHITECTUUR
30 StMarystreet
(2e rij links boven)


Thema PARODIE
Hele Jaar Sneeuw Wens
( links onder)

De Kerk is een eind jaren 20 gebouw met een heel mooie lichtinval.  De quilts kwamen er erg mooi uit. Met de zachte achtergrond muziek van Aart's telefoon had het een heel fijne sfeer.


Thema Lentegroen liet zien dat werken in de zelfde maat en ook al waren het heel verschillende tinten groen toch een heel mooi geheel wordt. Vandaar deze plaats apart onder het balkon.


Foto's van het balkon. Het was even rustiger zodat er tijd was om het eens van deze kant te bekijken.


Het programma boekje van het Textiel Festival Weerribben 2019 open op onze expositie.


En tussen de middag even tijd (Dat is het handige van een groep van 10) om naar een paar van de andere exposities te kijken. En dan fiets je door het prachtige Weerribben landschap en zie je 2 ooievaars lekker eten op een net mest uitgereden weiland. En dan heb ik op een textielfestival geen telelens bij me. Gelukkig zijn dit geen "Vreemde Vogels meer".


zondag 9 juni 2019

Hele Jaar Sneeuw Wens


Hele Jaar Sneeuw Wens
Quilt, 50 x 50 cm, 2019
Voor het thema Parodie van De-Uitdaging. 

Een parodie op iemand is meestal niet zo aardig dus dan maar een parodie op mij zelf. Als het gaat sneeuwen ben ik één van de vele zelf-stof ververs die de sneeuwverfresultaten op FB bekijkt. En dan wordt er driftig ge FBt over hoeveel sneeuw waar al is. Want ijsklontjes als alternatief verft toch anders. Ondertussen een flinke voorraad sneeuwverflappen.


Van allerlei zelf geverfde lappen een collage voor het tuinlandschap gemaakt. Koele tinten voor de ondergrond van de sneeuwklokjes, warmere voor de tulpen en herfst kleuren voor de struiken in de achtergrond. Want hele jaar in 1 quilt.


Hier het resultaat van het uitbeelden van de jaargetijden.


Ook mezelf dus maar weer met vlechtje. dat heb ik bijna dagelijks. Van een lap ondergrond en stroken geknipt. De stroken rondom vast gezet en gevlochten tot het staartje.
Blouse, broek en sc hoenen zijn ook van sneeuwverflappen. Had ik maar zo'n grote lap als hier de blouse, voorbereiden voor de volgende sneeuwperiode dus.


Dit keer handen in huishoudhandschoen van vilt. De emmer van polyester stof en de sneeuw van organza en knoflooknetje zijn de enige niet geverfde stoffen.


Quilt is te zien op de expositie van De-Uitdaging in de PKN Kerk, Hoofdstraat 27 te Oldemarkt op


Leuk als je langs komt. we hangen er met 9 thema;s