Kunstroute Hoevelaken

De Kunstroute Hoevelaken is weer voorbij. In de Overzichtstentoonstelling stonden de werken van alle deelnemers mooi uitgestald in De Stuw, het dorpshuis van Hoevelaken.

Mijn  "Meer dan 100 miljoen jaren Gastvrijheid " hing er op zijn eigen wand. 110 cm doorsnede heeft zo zijn ruimte nodig. Het werk van 2 andere textielkunstenaars , Dirkje van der Horst en Willy Schut was ook te zien. Er kwamen op de Deelnemersbijeenkomst voorafgaand aan de 2 dagen Kunstroute al leuke reacties op mijn werk. Het kwam zelfs ter sprake in het lokale nieuws maar daar veranderde mijn naam in Marias Toestar. Schijnt moeilijk te zijn de naam uit het boekje van de Kunstroute over te nemen.  Deze spelling had ik nog nooit gezien.

Ik exposeerde bij Lilian Wagt op de Hogebrinkerweg in haar HoutdraaiAtelier. 

De 3 achter elkaar liggende ruimtes hadden we omgebouwd tot galerie met doeken om wanden voor mijn werk en tafels voor haar werk te creëren.

 

Bij binnenkomst zag je als eerste de quilt "NOORD-ZUID, alleen maar zee".

Daar naast de quilt "DUDOK, Stadsbouwmeester.".

Daarnaast 5 werkstukken met het thema water. Van links naar rechts: "Druppels, 

"Kabbelend Water", "Strandvondsten op Ameland", "Sunset" en "BLAUW" en op de tafel het Houtdraaiwerk van Lilian.

In de 2e ruimte hingen de land-natuurthema's.

"Puttertjes", "Zomer", "Vlinders", "8 Cirkels" en "        ". Ik zag hier steeds iets anders in de quilt met zelf geverfde stroken poplin. Daarom is de naam van de quilt ook voor iedereen zelf in te vullen.

Aan de andere kant stonden beschilderde houten vazen. En aan de muur 3 quilts op canvas. de linkse 2 onder elkaar zijn miniquilts n.a.v. quilts gemaakt voor het Thema zon bij De-Uitdaging.blogspot.com . Gemaakt in 2015 voor de expositie van de Artquiltgroep. Na de zon van sinasappelnetjes heb ik er de maan gemaakt van een plastic zak (platgestreken met een strijkbout) bij gemaakt. Rechts de quilt "Straling".

Zondags scheen de zon via een witte A4 in plastic mapje op de "8 Circels"

Dat was wel even zoeken hoe dat zo kwam, maar een bezoeker ontdekte hoe dat kwam. We hadden constant bezoekers de hele dag door, soms 10 tegelijk dus ik had het zelf niet gelijk gezien.

In de 3e ruimte waren achterin de grote draaibanken te zien. Voor het raam hing mijn quilt "Ginkgo Hout". Deze had ik voor het meest recente thema (Hout) van de De-Uitdaging gemaakt. (zie vorig blogbericht) Het paarse werkstuk is van Organza en rubber en hing als roomdivider om dat het niet de bedoeling was dat men zomaar bij al de beitels en draaibank kon komen.

 

Quilt met houtpaneel, Ginkgo hout met een dwarsdoorsnede van een tak en bast met daar omheen textiel in vorm en kleur en structuur van het Ginkgohout. 40x 60 x 3 cm.

Terugkijkend door de ruimtes aan het einde mijn "NOORD-ZUID, alleen maar zee"

Buiten bij de ingang stond Paul. Hij gaf demonstratie houtdraaien en maakte daar in 2 dagen 39 poppetjes en tolletjes. De opbrengst van de verkoop van deze artikelen is gegaan naar de kinderboerderij "De Tovertuin" in Hoevelaken. 

Er kwamen ook heel wat kinderen kijken hoe een tol werd gedraaid.  ze mochten dicht bij kijken maar dan wel met veiligheidshelm op.

Zaterdag 26 en zondag 27 september 2026 doe ik met mijn Textielkunst mee aan de   KUNSTROUTE HOEVELAKEN

bij Houtdraaister Lilian Wagt (zie haar werk rechts op de flyer)

 

Mijn quilt DUDOK, Stadsbouwmeester staat ook op de flyer.

De locatie 12a en 12b van het atelier van Lilian Wagt is

Hogebrinkerweg 43 te Hoevelaken.

Zie blauwe pijl in het Noorden op de plattegrond.

De deelnemerslijst van de KUNSTROUTE HOEVELAKEN is ook te vinden op 

www,kunstroutehoevelaken.nl

 

De Overzichtstentoonstelling met werk van alle deelnemers is te zien op locatie:

De Show, De Brink. adres De Brink 10 te Hoevelaken.

Daar zal mijn quilt " Meer dan 100 miljoen jaar Gastvrijheid" te zien zijn. 

Hieronder foto van detail van de quilt.

Ginkgo Hout

Ginkgo Hout 

40 x 60 cm, 2026

textiel en hout

Dit maal kon ik het thema kiezen voor de Artquiltgroep De-Uitdaging.blogspot.com. Omdat ik al tijden iets wilde doen met een plankje Ginkgo hout gecombineerd met textiel koos ik voor het thema : Hout.

Het plankje Ginkgo hout had ik een paar jaar geleden op een Houtbeurs in Zutphen gekocht. De vorm vond ik spannend . Hoe zo'n tak ontstaat in de stam van de boom en hoe de bast in allerlei bochten groeit. Zelfs zo'n dun plakje van een doorgezaagde boomstam heeft iets speciaals. Mijn man was toen begonnen met houtdraaien en zoals hij wel eens mee gaat naar een Quiltbeurs ging ik met hem mee. De machines zijn leuk voor even maar de stands met allemaal verschillende soorten hout en dan ook nog in kleine plankjes zijn echt veel leuker. Al die mooie door de natuur gevormde stukken hout spreken me wel aan. Hierboven de ruwe versie en hieronder de geschuurde versie.

Het hout is geschuurd en de bast is met transparant opdrogende houtlijm is zo'n 4 keer ingesmeerd zodat de bast niet meer afbrokkelt. Voor de achterkant heb ik al 2 lappen in vorm ( met de uitsparing) aan elkaar genaaid en daarop wat fiberfill en fleecestroken vastgenaaid. Omdat het plankje een dikte van 1 a 2 cm heeft vult dit al vast de quiltvorm.

Voor de top van de quilt verschillende tinten houtkleur uit mijn stoffenverzameling gehaald.. Ik heb het stuk Ginkgohout uitvergroot getekend met een uitsparing voor het stuk hout. Van verschillende soorten stof de verschillende vormen in het hout als losse onderdelen op katoen met tussenlaag gequilt.

De knoest is het deel van de tak dat uit de boomstam groeit. Hier is te zien dat de Ginkgo een langzaam groeiende boom is. Wordt ook wel de Fossielboom genoemd omdat hij al in de oertijd voortkomt. De jaarringen zitten heel dicht bij elkaar. De knoest van 1 bruine lap gemaakt waarbij ik vanuit midden met meerdere tinten beige steeds grotere cirkels heb gestikt om kleurtinten in de jaarringen te krijgen. Er moest een stapel zware boeken aan te pas komen om de vorm daarna plat te krijgen.

De linkerkant bestaat uit verschillende gestreepte katoenen stof die steeds iets van richting verspringt door stukjes schuin aan elkaar te naaien. De lijnen zijn door gequilt. en hier en daar met verschillende tinten garen geaccentueerd.  Daarna heb ik de losse delen tot een top aan elkaar genaaid.

De top toen rondom aan de onderlap genaaid en hier en daar nog opgevuld met extra fiberfill. Zo kreeg ik langs het opening in het midden de dikte van het plankje.

Linksboven zit het stuk van de bast. Het heeft allerlei schubbenvormige stukjes. Dit heb ik van katoen en fiberfill allerlei stukjes gequilt, uitgeknipt en op de bruine laag genaaid op de hand en er naast allerlei lijnen ook zo gequilt om de structuur van de bast te verbeelden. 

Het hout heeft links een dikke stoppelige bast en dat heb ik nagemaakt door heel veel Franse knoopjes in verschillende tinten bruin te borduren op het bovenste deel van de gestreepte katoen.

Toen het textiele deel af was moest het Ginkgo plankje er in bevestigd worden. Met een nietmachine zijn grote nietjes in de zijkant van het hout geniet over een dikke naald. Daarmee kreeg ik ruimte om het hout vast te naaien aan de textiele buitenvorm. je kunt zien dat het met bruin ijzergaren is verbonden met elkaar. Er was geen rand aan de bovenkant van het hout maar waar de bast een punt heeft kon een nietje in de achterkant zodat alles goed op zijn plaats blijft als de quilt hangt.

Voor de foto ligt de quilt hier en is de bruine houtstrepige achterkant en de dikte van de quilt te zien.

Het was fijn om op deze manier als Lerares Textiele werkvormen en Handvaardigheid een combinatie van mijn beide vakgebieden te maken. En ik heb nog meer ideeën voor de andere mooie houtvormen die ik in de loop van de tijd heb verzameld.

Voor werk van "mijn houtdraaiende man" 

Draaiwerk.blogspot.com

Bloesemboom, Rondje Textiel, Textiel Festival, Amersfoort 2026

BloesemBoom, 28cm doorsnee, 2026

Rondje Textiel, Textiel Festival Amersfoort, 2026

Voor het project "Rondje Textiel" moest een borduurring gebruikt worden. Onderwerp, materiaal en techniek was vrij.

Omdat ik een houten borduurring gebruikte kwam ik op het idee om een boom met bloesem te maken. Van een wollen sjaal in boombastkleuren heb ik stukjes uitgeknipt en deze op een bruine katoen geplooid genaaid. De borduur zou worden opgehangen in de St. Joriskerk in Amersfoort als gemeenschappelijk project van alle textielverenigingen heb ik voor en achter kant van de boom stam het zelfde gemaakt. Zo zou het werkstuk geschikt zijn om van voor en achter te bekijken. 

Over de buitenste ring heb ik een zoom van een groen T-shirt met reliëf geschoven. Daar kon ik dan de takken van de boom aan vastnaaien. 

De takken zijn van een bruin gemêleerde stof gemaakt die gedraaid zijn en zo stevig genoeg om van boom naar ring  tot takken te zijn.

De bloesem is gemaakt van witte kant vitrage rand gewikkeld om een mandarijnen netje uiteinde. Dat geklemde stukje metaal geeft stevigheid en het netjes gedeelte popt goed op. 

De blad waar de bloesem op geplaatst is van het zelfde T-shirt als van de buitenrand. Het heeft een ribbelstructuur en dat geeft de nervenstructuur van een blad.

Op de ring zit ook een afgevallen bloesemknop.

Met oranje en rode netjes uiteinden is het een vrolijke bloesemboom geworden. 

De Rondjes Textiel  hangen van 20 tot en met 23 mei in de St. Joriskerk in Amersfoort. Er zijn wel 700 Rondjes in alle textiele technieken die je maar kunt bedenken.

Mijn Rondje hangt op een plek waar veel mensen langs zullen komen. Naast de toiletten op een wand met veel andere Rondjes. Het Rondje was blijkbaar van de achterkant zo goed afgewerkt dat het achterstevoren hing. Na omdraaien hangt het nu tot en met zaterdag te zien op het Textiel Festival Amersfoort 2026.

 

Vrede voor iedereen

Vrede voor iedereen

40 x 60 cm, 2026

Voor het thema van juni voor de De-Uitdaging koos Hetty "Vredesquilt".

Ze was geïnspireerd door de "Vredes - of Bevrijdingsrokken "die  nu op verschillende plaatsen getoond worden.

( Affiche in de Bibliotheek Hilversum)

Mijn moeder had er ook 1 gemaakt en staat er door haar vader gefotografeerd mee op de hei in 1946. Ik heb haar lapjesverzameling en heb daar uit rode, blauwe en oranje stofjes gehaald en tot een rok op klein formaat gemaakt voor deze quilt. 

Zij was 16 toen de WO II oorlog eindigde en deed de coupeuse opleiding. Ze was heel blij dat er "Nooit" meer oorlog zou zijn. 

Maar misschien niet meer in Nederland maar daar buiten is het sindsdien nooit totaal overal vrede.

De Vredesrok is op een sneeuwverflap geappliqueerd waarbij de rok zweeft boven de zee in vrijheid.

Er heerst nu weer een vreselijke oorlog in de Perzische Golf en om de Straat van Hormuz. Veel doden en gewonden en problemen voor de hele wereld.

Op de linkerkant van de de luchthelft staat de contouren van de landen van dit gebied. Overgetrokken op papier dat na borduren is verwijderd

De contouren van de landen en de havensteden (in stippen met de landskleuren ) zijn geborduurd. In deze havens ben ik per schip geweest in de zomer van 1984 met de Nedlloyd Rochester. Een Roll on- Roll of schip  van de Nederlandse koopvaardij Nedlloyd waar mijn man als Scheepswerktuigkundige werkte. 

Iran was toen net Koeweit binnen gevallen en het gebied werd "Oorlogsgebied voor de internationale scheepvaart.

Er dreven mijnen in de Rode Zee en er cirkelden constant gevechtshelikopters om de schepen om te kijken wie je was en of je wel vredelievend was.

Ik heb de mijnen in Golf van Suez en Rode Zee aangegeven met kleine grijze steken,

Een paar angstaanjagende weken omdat de Nederlandse koopvaardij schepen ten alle tijden gevorderd kunnen worden voor oorlogsdoeleinden. 

En de zeemijnen reageerden op geluid en wij op een schip met achterop een inrij luik (ramp) vaarden dat hels kabaal maakte. Het was eigenlijk een heel grote parkeergarage op zee. We vervoerden o.a. graafmachines naar de Arabische steden.

De naam van de Rederij werd al een Europese haven met meters hoge letters op het schip geschilderd en nog vlogen gevechtshelikopters op brughoogte langs om te vragen wie we waren. Ik heb er geen foto's van want ik mocht niet meer met camera zichtbaar aan dek komen. Je beseft je dan hoe gevaarlijk wapens zijn en dat leven in vrede heel belangrijk is. 

De zee op de quilt heeft golven van reepjes witte en lichtblauwe badstof bedekt met meerdere lagen tule doorgequilt. De zee gaat onder de rok over naar links in de boeggolven van het schip.

De reddingssloepen hingen aan weerszijden op voorschrift buiten boord om zo in te kunnen stappen indien nodig. Er waren zo'n 30 mensen aan boord.

De boeggolf langs het schip is gemaakt van geplooide witte tule op een donkere blauw glanskatoen.

De sloep heb ik in 3D van lakenkatoen gemaakt en de onderste laag op de boeggolven geappliqueerd. Hij hangt al stand-by in de Davids en kan zo naar beneden worden getakeld. 

De touwen naar de sloep zijn van los ijzergaren gemaakt.

Foto van een heel opgeluchte Marjo toen we bij het Suezkanaal waren.

De Nederlandse mijnenvegerschepen kwamen daar net uit op weg naar de Rode zee. Wij waren veilig op weg naar Marseille om van daar uit naar huis te kunnen vliegen. 

Ik hoop dat er toch wel vrede komt voor iedereen.