Vrede voor iedereen
40 x 60 cm, 2026
Voor het thema van juni voor de De-Uitdaging koos Hetty "Vredesquilt".
Ze was geïnspireerd door de "Vredes - of Bevrijdingsrokken "die nu op verschillende plaatsen getoond worden.
( Affiche in de Bibliotheek Hilversum)
Mijn moeder had er ook 1 gemaakt en staat er door haar vader gefotografeerd mee op de hei in 1946. Ik heb haar lapjesverzameling en heb daar uit rode, blauwe en oranje stofjes gehaald en tot een rok op klein formaat gemaakt voor deze quilt.
Zij was 16 toen de WO II oorlog eindigde en deed de coupeuse opleiding. Ze was heel blij dat er "Nooit" meer oorlog zou zijn.
Maar misschien niet meer in Nederland maar daar buiten is het sindsdien nooit totaal overal vrede.
De Vredesrok is op een sneeuwverflap geappliqueerd waarbij de rok zweeft boven de zee in vrijheid.
Er heerst nu weer een vreselijke oorlog in de Perzische Golf en om de Straat van Hormuz. Veel doden en gewonden en problemen voor de hele wereld.
Op de linkerkant van de de luchthelft staat de contouren van de landen van dit gebied. Overgetrokken op papier dat na borduren is verwijderd
De contouren van de landen en de havensteden (in stippen met de landskleuren ) zijn geborduurd. In deze havens ben ik per schip geweest in de zomer van 1984 met de Nedlloyd Rochester. Een Roll on- Roll of schip van de Nederlandse koopvaardij Nedlloyd waar mijn man als Scheepswerktuigkundige werkte.
Iran was toen net Koeweit binnen gevallen en het gebied werd "Oorlogsgebied voor de internationale scheepvaart.
Er dreven mijnen in de Rode Zee en er cirkelden constant gevechtshelikopters om de schepen om te kijken wie je was en of je wel vredelievend was.
Ik heb de mijnen in Golf van Suez en Rode Zee aangegeven met kleine grijze steken,
Een paar angstaanjagende weken omdat de Nederlandse koopvaardij schepen ten alle tijden gevorderd kunnen worden voor oorlogsdoeleinden.
En de zeemijnen reageerden op geluid en wij op een schip met achterop een inrij luik (ramp) vaarden dat hels kabaal maakte. Het was eigenlijk een heel grote parkeergarage op zee. We vervoerden o.a. graafmachines naar de Arabische steden.
De naam van de Rederij werd al een Europese haven met meters hoge letters op het schip geschilderd en nog vlogen gevechtshelikopters op brughoogte langs om te vragen wie we waren. Ik heb er geen foto's van want ik mocht niet meer met camera zichtbaar aan dek komen. Je beseft je dan hoe gevaarlijk wapens zijn en dat leven in vrede heel belangrijk is.
De zee op de quilt heeft golven van reepjes witte en lichtblauwe badstof bedekt met meerdere lagen tule doorgequilt. De zee gaat onder de rok over naar links in de boeggolven van het schip.
De reddingssloepen hingen aan weerszijden op voorschrift buiten boord om zo in te kunnen stappen indien nodig. Er waren zo'n 30 mensen aan boord.
De boeggolf langs het schip is gemaakt van geplooide witte tule op een donkere blauw glanskatoen.
De sloep heb ik in 3D van lakenkatoen gemaakt en de onderste laag op de boeggolven geappliqueerd. Hij hangt al stand-by in de Davids en kan zo naar beneden worden getakeld.
De touwen naar de sloep zijn van los ijzergaren gemaakt.
Foto van een heel opgeluchte Marjo toen we bij het Suezkanaal waren.
De Nederlandse mijnenvegerschepen kwamen daar net uit op weg naar de Rode zee. Wij waren veilig op weg naar Marseille om van daar uit naar huis te kunnen vliegen.
Ik hoop dat er toch wel vrede komt voor iedereen.
