Meer dan 100 miljoen jaar Gastvrijheid

"Meer dan 100 miljoen jaar Gastvrijheid"

Art-quilt , 2023, 110 x 115 cm, omtrek 347cm 

mijn inzending  voor de Artquilt-wedstrijd voor  het 40 jarig jubileum van het Quiltersgilde

Gastvrijheid heeft vele vormen, het eerste denkt men aan gastvrijheid tussen mensen maar dat is zo voor de hand liggend. Mijn jongste zoon is Plantenwetenschappen gaan studeren aan de Wageningen Universiteit en Research en hij is een goede verteller. Dus hoorde we over de oorsprong van planten en hoe ze in de loop van miljoenen jaren zijn ontwikkeld. De natuur heeft zich van uit het bijna niets ontwikkeld tot een systeem waarbij de fauna en flora elkaar helpen te bestaan en overleven. Perfecte vorm van Gastvrijheid.

Dus informatie gezocht en de allereerste planten leefde in het water en de insecten en vlinders waren de allereerste die hielpen bij de bestuiving van de bloemen. Ze werden "Gastvrij" onthaald door nectar aan te bieden.

De waterlelie was 1 van die eerste planten. Vast heel klein maar voor een Artquilt wilde ik groot. Het was mogelijk binnen maximaal 4 meter omtrek aan de Tentoonstelling mee te doen.. Plan gemaakt en omdat de quilt niet meer dan 5 cm 3D mocht zijn heb ik losse bladeren gemaakt zodat ik het later met wat steken loshalen meer 3D kan laten zijn.

 

Waterlelies hebben meerdere lagen van bladeren. Deze zijn van een gele satijnstof die heel weinig kreukelt. Eigenlijk bedoeld als gordijnstof. Ideaal voor een quilt die opgerold op reis gaat. De bladeren zijn deels aan elkaar genaaid.

De bovenste laag bladeren heeft 3 lagen en tinten organza in vorm en kleur mee door gequild . Als de quilt meer 3D is zal dat de schaduwzijde van de binnenste bloembladeren zijn.

Dan komt het hart van de bloem met de meeldraden. Van in stukjes geknipte woldraden uitgepluiste plukjes gemaakt. Deze verwekt op een wollige tricot met de punchmachine zodat er rek is voor het 3D effect van een verdiepte vorm in het midden.

Net zolang draden op kleur toegevoegd tot er een cirkel met voldoende omtrek was passend op de binnencirkel van de bladerenopening. 

Nu de meeldraden. Van synthetische tapijtwol draden getwijnd tot stelen die omhoog blijven staan. Beetje de techniek van een koord maken waarbij de draden door het draaien een staaf vormen. ( Ik had deze draden nog van de Veneta tapijtfabriek Hilversum, die dat als rest materiaal weg deden in de 70er jaren.)

Daarna om de meeldraden meer te laten opvallen glimmend glazen kraaltjes op de top van elk staafje,

De waterlelie moet natuurlijk in het water. Dus voor het water een grote cirkel gemaakt van blauwe katoen. Meerdere lagen van deze stof met een stevig vliesline er tussen. en dan maar rondjes doorstikken voor een glad geheel. Daarna aan de bovenkant de blauwe katoen afgedekt met blauw velour waarbij de stukken steeds wat gedraaid zijn om kleurverschil door middel van de vleug te krijgen. Dit meanderend door gestikt. Velour rekt nog al dus veel gespeld maar bij de rand mocht het omkrullen en zo werd de buitenrand een niet al te strakke cirkel net als water zich verplaatst over een plat vlak.

Voor de waterleliebladeren heb ik meerdere lagen groene organza op elkaar gestikt en binnenste buiten gekeerd voor een mooie bladvorm. Daarna de bladnerven gestikt. Ook hierbij expres lichte bollingen in het materiaal laten ontstaan zodat het levendige bladeren worden.

 

Dan alles aan  en op elkaar naaien maar met plooien en vouwen zodat er een 3D effect ontstaat.

Voor de bestuiving heb ik voor vlinders gekozen. Ik vind ze zoveel mooier dan bijen en doen het zelfde werk in de natuur. 

Op een dichte lutrador (vanwege de iets ruwharige structuur) de boven en onderkant geschilderd. Deze is verschillend bij vlinders en voor het doorquilten is het dus noodzakelijk om 2 lagen te maken. De bovenste laag heeft ook een bolling in het lijfgedeelte. 

Ik heb gekozen voor de 3 meest in onze tuin voorkomende vlinders.

Gehakkelde Aurelia polygonia c-album (hierboven)

Atalanta Vanessa Atalanta  ( NL  admiraalsvlinder )

Dagpauwoog Inachisio (onderste)

Uiteindelijk de 2 lagen van de vlinder op elkaar genaaid langs het lijf en de randen. En voor wat glitter effect van de fluoriserende schubben van de vlindervleugels heb ik glitternagellak op de lichtst gekleurde delen geschilderd.

Van 23 tot en met 26 augustus 2023 hangt de quilt op de tentoonstelling van het Quiltersgilde in 

het Hart van Holland, Berencamperweg 12 te Nijkerk. Direct bij binnenkomst van zaal 3 is de quilt te zien.

Nog wat detail foto's van de quilt "Meer dan 100 miljoen jaar Gastvrijheid"

 

Trap: Wat is er boven of beneden

Dit keer heb ik het thema voor De-Uitdaging.blogspot.com gekozen  Het is het 60ste thema en dus 15 jaar maak ik hier elke 3 maanden n.a.v. een thema een quilt voor deze Artquiltergroep

Ik kwam op het thema "Trap" omdat ik al tijden foto's maak van trappen. Oude in kastelen met van die ronddraaiende uitgesleten treden of  wat minder oude maar speciale gebouwen als de trap de Arc de Triomphe in Parijs, de trap in the Towerbridge in London of zoals laatst in het Drents museum in Assen waar ik op het idee kwam dat het er nu maar eens van moest komen er iets mee te doen. Een trap gaat ergens heen of komt ergens vandaan. Dat geeft een gevoel van nieuwsgierigheid en/ of spanning. Nieuwsgierig naar wat er daar verderop is of spanning over vooral in oude gebouwen de trap daar boven is qua stevigheid en begaanbaarheid. Ik ben niet zo'n held op smalle steile en vooral uitgesleten trappen.

Omdat ik koos voor het formaat  40 x 60 cm heb ik voor een spiltrap gekozen die ik in deels 3D wilde uitwerken in textiel.  Bij een rondleiding op het Sanatoriumterrein van Zonnestraal aan de rand van Hilversum heb ik in september 2019 foto's gemaakt van de trappen in het gebouw met de ziekenzalen.  Zonnestraal is  van architect J.Duiker uit 1928 en was bestemd voor diamantslijpers met tuberculose. Later werd het een algemeen ziekenhuis op het landgoed  van 120 ha.Nu is het een rijksmonument.

Het stond al enige tijd leeg  maar er waren rondleidingen waarbij je ook in de vervallen delen mocht komen. En zoals het vaak gaat, het moet eerst slecht er aan toe zijn en dan wordt het gerestaureerd.  Dat was in 2019 nog niet en de trappen waren de best bewaarde gedeeltes. Zo 'n spiltrap verhult niet wat er boven of beneden is en dat maakt het wel mysterieus. De trap is van beton en de wanden van doorzichtig en ondoorzichtig glas in stalen kozijnen

Van papier een maquette gemaakt op schaal zodat ik alle treden en stootboorden op maat kan maken. Dan materialen zoeken om het totaal van textiel te maken. Een textiele lijst van buitenmaat 40 x 60 cm gemaakt van katoen waarbinnen 4 lagen groene dikke stof zit. Dit op de hand gequild zodat het stevigheid geeft om alle trapdelen in te bevestigen.  Elke traptree krijgt 3 soorten katoen voor bovenkant, dikte van de tree en stootboord. 

 

Elke traptree is anders van lengte en breedte dus alles goed genummerd

 

Daarna wordt het katoen om een gestapelde laag dikke viltachtige geweven, groene, stof genaaid. Zo is elk onderdeel van deze quilt uit  3 of meerdere lagen textiel gemaakt.

Als alle 3D treden boven elkaar zitten ziet het er zo van achteren uit.  Hier zie je links de glaswand waar de treden aan de rechterkant aan vast zijn genaaid door de stootboorden tussen de treden is het een gesloten strook geworden die aan de spil vastgemaakt is steeds op de vereiste hoogte.

Voor het perspectief zie je bovenste treden zonder de stootboorden. dus deze treden kunnen op 1 strook stevige lutrador worden genaaid. elke trede heeft weer zijn eigen maat. en zal aan de linkerkant langs de spil vastgenaaid worden terwijl de steeds smallerwordende treden aan de rechterkant aan de glaswand ( van textiel) vastgenaaid worden. Dit was een lastig werk omdat het moeilijk vasthouden is als je zo #d wil werken. Maar het is gelukt al moest het soms even worden uitgehaald om over te doen. DE stootboord van de onderste trede kreeg een tegelpatroon. Dat is een strook uit een oude handdoek.

Dan is de rechter helft klaar en wat zal er boven zijn?

Je kunt zelfs nog om de hoek voorbij de bovenste trede het licht zien dat door de opengehouden ruimte schijnt. 

Dan de linker helft van deze spiltrap. Naar beneden kun je geen treden zien als je op de etage staat maar wel de glaswand die in onderkant ondoorzichtig glas en bovenkant doorzichtig glas heeft. De glaspanelen zijn in stalen .kozijnen geplaats. Dit heb ik met 2 tinten textiel in stroken vertrapt aan elkaar gezet en dan op 2 lagen groene stof machinaal gequild.  De glaswand loopt rond dus ook aan deze kant is een bovenste tree van de trap die om hoog komt en daar aan zit de glaswand in een bocht vast met een diepte voorbij de laatste tree.

Trap naar beneden wat zal daar zijn?

Bij een spiltrap zie je ook de onderkant van de treden of de afwerking eronder van de trap die naar boven gaat. Daardoor kun je niet zien wat er boven is. Dus weer een stuk papier op maat maken voor het patroon van de vorm die niet alleen strak om de spil moet aansluiten maar aan de andere zijde aan het frame moet passen en nog bol loopt de diepte naar achteren in. 

Dan is de quilt klaar, een overzicht van de gebruikte materialen.

"Trap: Wat is er boven of beneden"  vanaf links gezien  De ruimte achter de opgaande trap is open.

 

"Trap: Wat is boven of beneden" vanaf rechts gezien. Ook hiers is de ruimte boven de laatste tree open.

De trap in het Sanatorium Zonnestraal van boven af gezien. Geeft nog veel mogelijkheden om verder te gaan met dit thema.

My home is My Castle 2

My Home is My Castle 

Quilt, 50 x 50 cm ,  2023

Thema:  Thuiskomen, De-Uitdaging

Thema "Thuiskomen" voor De-Uitdaging., deed mij denken aan het thema "Verhuizen" dat Margeeth ooit in augustus 2010 koos. Onderaan staat daar een foto van mijn quilt toen. In de tussentijd ben ik verhuisd en veel levenservaringen verder. Ik woon nu in het huis waar mijn vriend (en nu man) woonde toen ik verkering met hem kreeg in 1975. Dus het verhuizen was een soort thuiskomen. al is het op een andere plaats. Voor deze quilt heb ik die plaatsen uitgezocht waar ik het gevoel van "Thuiskomen" heb ervaren.

Eerst met een rekbare stof in meerdere tinten blauw de zee gemaakt en daar links van de zelfde soort stof in groen voor de berg gebruikt. Voor de zee op een onderlaag van in aantal verschillende lagen  licht grijze organza  de blauwe stof  in verschillende uitrekkingen gebruikt en vast genaaid  Groene stof  "geboetseerd" tot een berg met paden om hoog. Schotse bergen beginnen stijl en eindigen glooiend naar de top.

Van 1982 tot en met 1985 heb ik reizen gemaakt op Nederlandse vrachtschepen met mijn man en voelde me erg thuis op die thuisplekken voor een half jaar of langer.  (Reizen over de hele wereld en toch je thuis steeds bij je hebben.) Daar kan ik nu niet meer naar toe want de Nedlloyd Rederijdiensten en deze schepen bestaan niet meer vandaar dat het schip achter organza is geplaatst.

Waar ik wel naar toe kan is Scotland. Daar had ik toen we de eerste keer de grens van Engeland naar Scotland overgingen echt het gevoel van thuiskomen ook al had ik nog niet het land eerder bezocht. Ik heb niets in mijn stamboom kunnen vinden dat ook maar iets linkt met Scotland maar het gevoel was anders dan reizen door andere vakantiebestemmingen. Het wandelen en kamperen in de bergen is als een goed thuiskomen.

We kamperen graag in vakanties een aantal dagen aan zee. Het geluid van de golven, het uitzicht op de zee en kust en de speciale herinnering geeft een thuiskomen - gevoel. 

De zee heeft golven van een grof blauw kant - achtige stof die ik opgerold heb vastgenaaid.  Daarop witte kantstukken om het schuim aan te geven. Met wat stukjes lichtgrijze organza diepte gemaakt in de branding. Het strand is van een ecru katoen dat uit de was niet meer glad te krijgen was. precies goed voor een strand

Maar ook Thuis, het huis waar onze spullen zijn, waar we wonen en onze herinneringen hebben is ons thuis. Omringt door bos en heide wonen we in het midden van Nederland en daar is het prettig wonen. 

Ik heb de bomen van het bos  3D gemaakt met wollen tweed als bomen. De kruinen zijn van groene tule en een groen perssinaasappelnetje voor de kleine blaadjes aan de buitenzijden. Stukjes paarse sweaterstof en organza op de groene zijde met verschillende steken vast geborduurd. De groene zijde is  het gras dat de overgang is van berg en huis naar de heide.

Het huis waar we wonen heeft een tuin vol bomen en planten en is op 10 min lopen van de hei. Het is de plek waar onze spullen en herinneringen zijn. De plek waar we Thuiskomen.

 

Hieronder mijn Quilt "My Home is My Castle" uit 2010. Ander huis maar nog steeds het zelfde model tent, alleen nu 3e exemplaar. 

Omdat op mysterieuze wijze alles van voor 2011 van mijn blog is verdwenen kun je het verhaal van deze quilt niet op mijn blog lezen maar wel op het blog   de-uitdaging.blogspot.com   bij het Label "Verhuizen"